به گزارش قدس آنلاین، تعداد کمی از مردم چین می‌دانند که کشته شدن چند خانواده مسلمان در استان سین کیانگ، جرقه اصلی بزرگترین اعتراضات این کشور در چند دهه گذشته بوده است.

در ۲۴ نوامبر، ۱۰ نفر در آتش سوزی یک بلوک آپارتمانی در ارومچی، پایتخت استان مسلمان نشین چین جان خود را از دست دادند، و بسیاری از مردم در سراسر چین، قرنطینه شدید کووید را عامل ناکام گذاشتن تلاش های نجات می دانند.

این خبر نارضایتی طولانی‌مدتی را نسبت به محدودیت‌های بهداشتی پکن و همچنین تظاهرات گسترده‌ای را برانگیخت که دولت را مجبور کرد تا اقدامات سختگیرانه‌اش برای مقابله با کرونا را تغییر دهد.

برای معترضان، کسانی که در آتش سوزی جان باختند، «شهدای سیاست کوویدصفر» بودند. اما مصاحبه‌های خبرگزاری فرانسه با بستگان قربانیان نشان می‌دهد که آنها احساس می‌کردند این آتش‌سوزی تنها آخرین فاجعه‌ای است که به جامعه آنها وارد شده است.

عبدالحفیظ میمایتمین، یک اویغور که در سال ۲۰۱۶ چین را ترک کرد و اکنون در سوئیس زندگی می کند، عمه خود قمرنیسهان عبدالرحمن و چهار فرزند خردسالش را در HDK آتش سوزی از دست داد. شوهر و پسر او به همراه پدر میمایتمین توسط مقامات چینی در سال‌های ۲۰۱۶ و ۲۰۱۷ دستگیر شدند.

میمایتمین گفت: عمه من چندین سال منتظر بود تا(عزیزانش) آزاد شوند؛ اما بدون اینکه دوباره آنها را ببینند درگذشت.

سازمان ملل و گروه‌های حقوق بشری، چین را به زندانی کردن یک میلیون اویغور و ایراد فشار بر جمعیت ۱۰ میلیونی آنها در استان سین کیانگ متهم می‌کنند. با این حال چین همه این اتهامات را رد می‌کند.

منبع: شفقنا